A5-proximity FINAL

NL

Kort voor de opening van On Proximity zaten we samen met Fareed Aziz en Maria Muehombo (de 2 curatoren van de expo), Mirra Markhaeva (een deelnemende kunstenaar) en Elli Vassalou (projectcoördinator in Globe Aroma).

  • Waar gaat « On Proximity » en de « Mirrored Space » over?Fareed:

    « On Proximity » is een gelegenheid om elkaar te leren kennen maar ook om met een soort vrijheid te werken. Wij, als curatoren, maakten een kader voor het project maar lieten de kunstenaars nadenken over hoe en wat ze wilden tonen.

    « De gespiegelde ruimte » is een benadering voor de tentoonstelling « Op nabijheid ». Het concept van de tentoonstelling is om deze nabijheid maar ook de verschillen te vieren. « Nabijheid » als woord gaat over « nabijheid in ruimte, tijd of relatie ». Daarom dachten we aan het creëren van een ruimte (= « De gespiegelde ruimte ») waar we een feitelijke en fysieke 1/1 kamer bouwen als canvas waar kunstenaars voor enige tijd kunnen binnengaan en met elkaar in wisselwerking kunnen gaan om de nabijheid te weerspiegelen die ze hadden tijdens het laatste semester, toen we allemaal de atelier gebruikten (elke drie maanden ontvangt het atelier/atelier van Globe Aroma een nieuwe configuratie van kunstenaars. Kunstenaars kunnen een werkplek aanvragen en krijgen logistieke en netwerkondersteuning gedurende de tijd dat ze in Globe Aroma werken).

    We hebben allemaal verschillende achtergronden, maar we werken allemaal samen in één ruimte. Gedurende het jaar leren we elkaar kennen maar we werken niet speciaal samen of met iedereen. Eigenlijk hebben we, door samen in dezelfde ruimte te werken, meer een soort gedeelde werkcultuur en interacties gecreëerd.

  • Hoe zit het met de ruimte zelf? Hoe is het voor de kunstenaars om een ruimte te bouwen die eigenlijk het kunstwerk zelf is?Fareed:

    De relatie tussen de kunstenaars en de ruimte kwam na verloop van tijd vanzelf. « Mirrored Space » is een reflectie op hoe de kunstenaars zichzelf zien, hoe zij de wereld waarnemen en een reflectie op sociale dynamiek en emoties. Als je nu de ruimte binnenkomt, zie je zoveel details die woede, liefde, vrede, vriendschap, … weerspiegelen.

    We hebben de ruimte eigenlijk gecreëerd in MAD Home Of Creators. Daarom noem ik het ook graag « De reizende ruimte ».  Ik denk dat het verband houdt met mijn eigen ervaring. Als je van je woonplaats naar een nieuw land verhuist, moet je je aanpassen, maar je identiteit hoeft niet te veranderen.

    We hebben de kunstenaars aangemoedigd hun eigen identiteit mee te nemen, maar de ruimte kan fysiek verhuizen van de ene bestemming naar de andere.

    Ik wil dat het project van ruimte naar ruimte blijft reizen. Elke keer zal de ruimte anders zijn en een interactie aangaan met de « gespiegelde ruimte ». Ik zie het als een levend, bewegend stuk dat door de kunstenaars of nieuwe kunstenaars opnieuw kan worden vormgegeven.

  • Het begrip ruimte staat hier dus centraal. In hoeverre beïnvloedt de ruimte de kunstwerken?Fareed:

    Het eerste idee gaat over een fysieke ruimte waar kunstenaars zich veilig voelen en het gevoel hebben dat ze zich kunnen uiten. 

    Maria:

    We zijn begonnen met een heel wit doek in MAD. Het paste bij de witte omgeving in MAD. De meeste kunstwerken of concepten hebben we daar tijdens de residentie gemaakt. Na een paar weken verhuisden we naar de co-working space van Globe Aroma. 

    De « gespiegelde ruimte » nam een andere of nieuwe vorm aan. Er waren twee totaal verschillende vibraties. MAD was perfect voor het begin van het proces en om de ruimte als canvas te zien. We waren meer gefocust. De ruimte daar bood ook een betere gelegenheid om wat afstand te nemen en de ruimte vanuit verschillende hoeken te bekijken. Je kon de ruimte daadwerkelijk verlaten en dan weer betreden.

    Hier bij Globe Aroma hebben we die mogelijkheid niet. Je hebt gewoon interactie met de ruimte. Artiesten zijn gewend te werken in Globe Aroma, dus ze waren een beetje geïntimideerd door de ruimte in MAD. De terugkeer naar Globe Aroma inspireerde ons wat betreft de manier waarop een ruimte kan worden aangepast.

    Mirra:

    In MAD waren we gasten, we bezaten de ruimte niet, maar in zekere zin waren we ook meer gericht op de kunstwerken. Hier heb ik het gevoel dat ik de ruimte bezit, alsof ik thuis ben… maar hier hebben we ook meer afleiding.

     

  • Hoe was de samenwerking tussen de kunstenaars?Elli:

    Voor Globe Aroma is het een experiment om de kunstenaars zelf een nieuw samenwerkingsproject te zien creëren en uitvoeren. In onze organisatie werkt een kunstenaar in het atelier aan zijn/haar eigen praktijk of neemt deel aan een co-creatieproject dat door een andere kunstenaar wordt gefaciliteerd. Het is de eerste keer dat we de kunstenaars van het atelier de ruimte laten overnemen en gebruiken.

    Het is een experiment met betrekking tot de autonomie en nabijheid van de kunstenaar. We zullen zien hoe onze atelierruimte na de tentoonstelling herboren wordt. Ik zie « On Proximity » als de baarmoeder van een nieuwe cultuur voor de werkruimte. Deze 10 kunstenaars zullen misschien deze nieuwe gewoonten dragen en ze vastleggen voor nieuwe kunstenaars die later zullen toetreden.

    Fareed:

    De grote uitdaging was het omgaan met de verschillende persoonlijkheden en de verschillen tussen (hun/onze) achtergronden. Maar ook het leren begrijpen van elkaar. De enige manier waarop we de tentoonstelling voor elkaar kregen was voor mij dat iedereen zich vrij en autonoom voelde. We waren niet gericht op het resultaat.

    Mirra:

    Door het proces ontwikkelden we onze eigen concepten en ideeën. Ik herinner me bijvoorbeeld een discussie met Egoo Dallas, WEEW en Tamila over hun werk. Zij werken rond de kindertijd, ze werken allemaal rond de kindertijd, vinden hun kinderverhalen.

    Maria:

    Als ik nu naar de ruimte kijk en nadenk over het proces, merk ik dat de ruimte werd geleid door een bepaalde persoonlijkheid en dat die de andere werken heeft beïnvloed. Ik weet niet of hij/zij zich daarvan bewust was of niet. Het was interessant voor mij omdat ons project is opgebouwd als een collectief kunstwerk. Ik vraag me af hoe de ruimte zou zijn als deze persoon niet bij het project betrokken was.

    Fareed:

    Voor mij beïnvloedt de kindertijd je kunst omdat het een eerste benadering van kunst is. Ik denk ook graag terug aan mijn verbeelding als kind. De kunstenaars hier zijn naar hun innerlijke demonen gegaan, naar de herinneringen uit hun kindertijd en ze hebben die weerspiegeld in deze collectieve ruimte.

    Maria:

    Ik zie ook een verband tussen de kindertijd en dit collectieve kunstwerk: als kind ken je elkaar niet, maar je speelt samen in de speeltuin.

    Ik denk dat de speeltuin in zekere zin samenvat wat er gebeurde: momenten van samenwerking, momenten van overeenstemming of momenten van coördinatie. We zagen veel overlappingen, samengevoegde werken, … Ik zie het project niet als een project waar mensen samenwerken, maar meer als een project waar het eigenaarschap in vraag wordt gesteld. Ik zag mensen werken en beïnvloed worden door de nabijheid van elkaars kunstwerken.

    Tegelijkertijd is het mooi om ieders stijl (zelfs van 3 kunstenaars) op elkaar te zien. De karakters van elke kunstenaar leven en bevinden zich in dezelfde ruimte.

     

  • Hoe zie je de toekomst van dit werk:Elli:

    Zoals Fareed al zei is of moet dit een reizende ruimte zijn. Het doet me denken aan de Berlijnse muur. Er is de vrijheid om het werk van andere mensen door te geven.

    We hebben nu 10 muren, als 10 bladen met onbeperkte mogelijkheden. We zien het als een levende ruimte die opnieuw georganiseerd kan worden.

EN

Shortly before the opening of On Proximity, we sat down with Fareed Aziz and Maria Muehombo (the 2 curators of the expo), Mirra Markhaeva (a participating artist) and Elli Vassalou (project coordinator in Globe Aroma).

  • What is “On Proximity” and the “Mirrored Space” about?

Fareed:

“On Proximity” is an opportunity to get to know each other but also to work with a kind of freedom. We, as curators, made a framework for the project but we let the artists think how and what they wanted to show.

“The mirrored space” is an approach for the exhibition “On proximity”. The concept of the exhibition is to celebrate this proximity but also the differences. “Proximity” as a word is about ‘nearness in space, time, or relationship’. That’s why we thought of creating a space (= “The mirrored space”) where we build an actual and physical 1/1 room as canvas where artists can enter for some time and start to interact with each other in order to reflect the proximity they had during the last semester, when we were all using the atelier (every three months the workshops/atelier of Globe Aroma hosts a new configuration of artists. Artists can apply for a workstation and get logistic and network support during the time they’re working in Globe Aroma). 

We all have different backgrounds but we all work together in one space. During the year, we get to know each other but we do not particularly collaborate together or with everyone. Actually, by working in the same space collectively, we created more of a type of shared work culture and interactions. 

  • What about the space itself? How is it for the artists to build a space that is actually the artwork itself?

Fareed:

The relation between the artists and the space came naturally after some time. “Mirrored Space” is a  reflection on how the artists perceive themselves, how they perceive the world and a reflection on social dynamics and emotions. When you enter the space now, you see so many details reflecting anger, love, peace, friendship, …

We actually created the space in MAD Home Of Creators. That’s why I also like to call it “The traveling space”.  I think it’s linked to my own experience. When you move from your hometown to a new country, you need to adapt but your identity doesn’t have to change. 

We encouraged the artists to bring their very own identity however the space can physically move from one destination to another.

I would like the project to keep traveling from space to space. Everytime the space will be different and will interact with the “Mirrored space”. I see it as a living, moving piece that can be re-worded by the artists or new artists.

  • So the notion of space here is central. How far does the space influence the artworks?

Fareed:

The first idea is about a physical space where artists feel safe and feel they can express themselves.

Maria:

We started with a very white canvas in MAD. It was fitting with the white environment in MAD. We actually created most of the artworks or the concepts there during the residency. After a few weeks, we moved to the co-working space of Globe Aroma. 

The “mirrored space” took a different or new shape. There were two totally different vibes. MAD was perfect for the beginning of the process and for seeing the space as a canvas. We were more focused. The space there also provided a better opportunity to have some distance and see the space from different angles. You could actually leave the space and then enter the space again.

Here at Globe Aroma, we don’t have that option. You just interact with the space. Artists are used to working in Globe Aroma, so they were a bit intimidated by the space in MAD. Moving back to Globe Aroma inspired us in regards to how a space can be adapted.

Mirra:

In MAD, we were guests, we didn’t own the space, but in a way, we were also more focused on the artworks. Here, I feel that I own the space, like being at home… but here we also have more distractions.

  • How was the collaboration between the artists?

Elli:

For Globe Aroma, it’s an experiment to see the artists creating a new collaborative project and running it by themselves. In our organization, an artist works on his/her/their own practice in the atelier or takes part in a co-creation project facilitated by another artist. It’s the first time we let the artists from the atelier take over the space and use it.

It’s an experiment in regards to the artist’s autonomy and proximity. We will see how our atelier space will be reborn after the exhibition. I see “On Proximity” as the uterus of building a new culture for the workspace. These 10 artists will maybe carry these new habits and establish it for new artists who will join later.

Fareed:

The big challenge was to deal with the different personalities and the differences between (their/our)  backgrounds. But also a big learning curve as to how to understand each other. The only way we could manage the exhibition for me was that everyone feels free and autonomous. We didn’t focus on the result.

Mirra:

Through process, we developed our own concepts and ideas. For example, I remember having a discussion with Egoo Dallas, WEEW and Tamila about their works. They are working around childhood, they are all bounding around childhood, finding their childhood stories.

Maria:

When I look now at the space and think about the process, I notice the space was led by a certain personality and it influenced the other works. I don’t know if he*she was aware or not. It was interesting to me because our project is built as a collective artwork. I wonder how the space would be if this person wasn’t involved in the project.

Fareed:

To me, childhood influences your art because it’s a first approach to art. I also like to remember my imagination as a kid. The artists here went to their very inner demons, to their childhoods memories and they reflected it in this collective space.

Maria:

I also see a link between childhood and this collective artwork: when you’re kids, you don’t know each other but you play all together in the playground.

I think actually the playground summarizes in a way what happened: moments of collaboration, moments of agreement or moments of coordination. We saw a lot of overlaps, merged works, … I don’t see the project as a project where people are collaborating but more a project where ownership is questioned. I saw people working and being influenced by the proximity they had with the others’ artworks.

At the same time, it’s beautiful to see everybody’s style (even 3 artists) on each other. The characters of each artist are alive and in the same space.

  • How do you see the future of this piece:

Elli:

As Fareed mentioned this is or should be a traveling space. It makes me think of the Berlin wall. There is the freedom to pass on the work of other people. 

We now have 10 walls, like 10 sheets with unlimited possibilities. We see it as a living space that can be re-organized.